Vandaag is het Wereldarmoededag. Deze Internationale Dag ter Bestrijding van Armoede is in 1992 erkend door de Verenigde Naties. Vandaag hopen wereldwijd mensen iets te kunnen doen aan de extreme armoede waar velen onder lijden.

Wereld Dorpen voor Kinderen werkt iedere dag aan de bestrijding van armoede! Kinderen die zijn opgegroeid onder erbarmelijke omstandigheden, in een uitzichtloze situatie, krijgen in onze Wereld Dorpen een kans op een betere toekomst. Al meer dan 150.000 kinderen hebben wij geholpen om te ontsnappen aan een leven in armoede.

Kinderen zoals Arturo. Hij groeide op in Monteblanco in Veracruz, een van de armste regio's van Mexico. Als zevenjarig jongetje moest Arturo al werken op de koffie- en suikerrietplantages om bij te dragen aan het gezinsinkomen. Vooral het werk op de suikerrietplantage vond hij zwaar. De planten moesten eerst worden verbrand en het vuur was moeilijk onder controle te houden: vaak liep Arturo brandwonden op.

Arturo hoorde van de onderwijsprogramma's van de Zusters van Maria en deed stiekem het toelatingsexamen. Tot zijn grote vreugde werd hij toegelaten. Zijn vader wilde hem eerst niet laten gaan uit angst om Arturo's inkomen te verliezen. Maar Arturo en zijn moeder zetten door, hoewel er amper geld was om de reis te betalen. In 2005 reisde hij als 12-jarige helemaal alleen van Monteblanco naar het Jongensdorp in Guadelajara.

Arturo genoot van zijn tijd in het Jongensdorp. Hij was een ijverige leerling. Vooral talen zoals Engels en Frans waren zijn favoriete vakken. Juist door zijn talenkennis vond hij na het behalen van zijn diploma snel een baan. Naast zijn baan studeerde Arturo verder aan de Universiteit van Tecmilenio. En dat was best pittig, studeren naast een fulltime baan! Tot begin dit jaar heeft hij als accountant bij IBM gewerkt. Nu werkt hij voor Technicolour en reist hij vaak naar Europa en Canada voor zijn werk.

Arturo is de Zusters van Maria dankbaar voor de goede opleiding en kansen die hij heeft gekregen. Hij gaat nog vaak terug naar het Jongensdorp om aan de huidige leerlingen te vertellen over zijn ervaringen. Arturo beseft heel goed dat zonder de steun van donateurs in Nederland hij nooit deze kansen zou hebben gekregen. Hij wil dan ook graag 'iets terug doen'. Samen met andere oud-leerlingen heeft hij een organisatie opgezet die pas afgestudeerden helpt bij hun eerste stappen op de arbeidsmarkt en het opbouwen van een zelfstandig leven, zodat ze niet zwichten voor de druk van criminelen en de verleidingen van drugs.

Opgroeien in armoede Arturo als student op de Universiteit Als vrijwilliger aan het werk met kinderen